Sławni Rodacy


Ojciec Augustyn Kordecki
Ojciec Augustyn Kordecki

Ojciec

Augustyn Kordecki 

jest postacią znaną wszystkim szczególnie z bohaterskiej obrony Jasnej Góry w czasie Potopu Szwedzkiego. Urodził się w naszej miejsowości z czego wszyscy jesteśmy bardzo dumni i kultywujemy pamięć o naszym wielkim rodaku.

Urodził się 16 listopada 1603 roku w Iwanowicach.  Rodzicami jego byli Marcin i Dorota Kordeccy. Na chrzcie otrzymał imię Klemens, a po trzydziestu latach w dniu swoich obłóczyn otrzymał imię zakonne Augustyn. Klemens został ochrzczony przez ks. Urbana Osiakowskiego. Rodzicami chrzestnymi byli Mateusz, syn adwokata, i Elżbieta Olbińska. Klemens Kordecki jeszcze przed wstąpieniem do zakonu studiował przez cztery lata filozofię  w kolegium jezuickim w Kaliszu i przez pięć lat teologię w kolegium jezuickim w Poznaniu. W tym czasie studiowali razem z Klemensem Kordeckim klerycy paulińscy. Przykładne życie, postawa zakonna, życie duchowe kleryków paulińskich zaimponowały młodemu studentowi Kordeckiemu, który pod ich wpływem postanowił wstąpić do Zakonu Paulinów. Od początku o. Augustyn Kordecki był zakonnikiem gorliwym, karnym, zdyscyplinowanym. W roku 1653 po raz kolejny objął przeorstwo Jasnej Góry, zdawał sobie sprawę ze wszystkich trudności związanych z tym urzędem, tak ze względu na pozycję klasztoru, największego Sanktuarium maryjnego w Polsce, jak i na znaczenie dla Zakonu Paulinów.  Kiedy cała Polska znalazła się pod okupacją szwedzką, duch narodu polskiego załamał się,  niby bicz Boży przeciw Polakom, wyruszył z północy Karol Gustaw, królem szwedzkim wybrany, chociaż królestwo to prawem następstwa należało się Janowi Kazimierzowi Królowi Polskiemu. Jedynie w Kordeckim żył duch mocy oparty na ufności w pomoc Bożą i opiekę Matki Bożej. Spełniła się prorocza wizja przeora Kordeckiego, który w obliczu śmiertelnego niebezpieczeństwa zorganizowanej przemocy nieprzyjaciół miał powiedzieć: Jeszcze Najświętsza Panienka pokaże, że od burzących kolubryn silniejsza.

        Ojciec Augustyn Kordecki był inspiratorem i organizatorem obrony Jasnej Góry, ale nade wszystko był duchowym, wielkim autorytetem, którego wystarczyło dla całego narodu, aby natchniony jego przykładem podniósł się z kolan i stanął w obronie swojej godności  i niezawisłości.

             Kordecki wiedział, że obrona Jasnej Góry mieć będzie wielkie znaczenie dla Ojczyzny i Kościoła, że stanie się symbolem, który będzie jaśniał nad cała Rzeczpospolitą, tak jak nad najbliższą okolicą jaśniały pochodnie zapalane nocą na klasztornych wieżach, że Jasna Góra trwa. Szedł na klasztorne mury, na jasnogórskie wały z Chrystusem Eucharystycznym, znakiem naszej największej nadziei, znakiem naszych największych zwycięstw. Po czterdziestu dniach przyszło zwycięstwo. Jasna Góra stała się Górą Zwycięstwa. Postać niezłomnego przeora wpisanego w dzieje Polski, utrwaliła literatura, sztuka oraz tradycja paulińska. Wielokrotnie postać tę stawiał za wzór Polakom Ojciec Święty Jan Paweł II. Dnia 1 kwietnia 2005 roku na dzień przed swoją śmiercią papież przyjął przeora Jasnej Góry   w Watykanie i przekazał list oraz nowe korony dla Matki Bożej Jasnogórskiej. 

             W liście tym Jan Paweł II, aż czterokrotnie wspomina niezłomnego przeora, stawia go za wzór i przykład wiary, patriotyzmu, ufnego zawierzenia Matce Bożej. Zwraca się do młodego pokolenia, aby zapatrzone w postać Ojca Kordeckiego mężnie broniło najświętszych wartości jakimi są wiara i miłość Ojczyzny.

zabytkowa chrzcielnica z 1460 r
zabytkowa chrzcielnica z 1460 r

Chrzcielnica kamienna jest zabytkiem, pochodzi z 1460 roku Zdjęcie chrzcielnicy pochodzi z lat 60-tych. Dzisiaj jest odrestaurowana i nadal wykorzystywana przy udzielaniu sakramentu chrztu świetego. Przy tej chrzcielnicy najprawdopodobniej ochrzczony został 16 listopada 1603 roku Klemens Kordecki

 

Wpis znajdujący się w księdze chrztów parafii Iwanowice z 1603 roku z metryką Klemensa Kordeckiego (obecnie znajduje się na Jasnej Górze)

 

Bł. Franciszek Stryjas
Bł. Franciszek Stryjas

Bł. Franciszek Stryjas  urodził się 26  stycznia 1882 r. w Popowie. Rodzicami jego byli Marcin i Antonina (z domu Włudarek). Miał trzy siostry. Sakrament chrztu świętego przyjął w kościele p.w. św. Katarzyny w Iwanowicach na drugi dzień po urodzeniu. Dzieciństwo i młodość spędził w Popowie. Do szkoły w Szczytnikach uczęszczał tylko przez pewien czas. Uczył się czytania i pisania pod kierunkiem rodziców. Głęboko religijni rodzice zaszczepili w nim silną   wiarę, umiłowanie Boga i ducha patriotyzmu. W roku 1901 poślubił Józefę Kobyłkę i osiedlił się w Kuczowoli. Miał siedmioro dzieci. Kiedy żona zapadła na ciężką chorobę walczył o jej życie 9 lat, na co stracił prawie cały swój majątek. Józefa Kobyłka zmarła w 1930 r. W tym samym roku Franciszek Stryjas ożenił się ponownie z wdową Józefą Nosal z domu Lejman i zamieszkał  na stałe w Takomyślach. We wczesnej młodości Franciszek marzył, aby kiedyś mógł uczyć dzieci o Bogu. Marzenie to spełniło się  w czasie okupacji niemieckiej, kiedy w 1940 r.  zabrano księży z Chełmc do obozu koncentracyjnego w Dachau,  gdy zamknięto kościoły w sąsiednich parafiach, on wtedy zaczął  potajemnie nauczać religii. Początkowo uczył u siebie w domu, na polach i łąkach. Gdy liczba dzieci powiększyła się, postarał się o nowe punkty w Szałem, Wolicy, Marcjanowie, Saczynie, Józefowie i Szczytnikach. Do wszystkich tych punktów dochodził  lub dojeżdżał rowerem. Był oddany całym sercem podjętej przez siebie pracy. Czynił to z miłości do Boga i z troski o życie religijne dzieci. Z niezwykłą ofiarnością i narażeniem własnego życia, przez niepełne trzy lata przygotował prawie 300 dzieci do I Komunii Świętej, którą przyjmowały one w parafii św. Gotarda w Kaliszu lub w Dębem. W dniu 20 lipca 1944 r. został wezwany na posterunek żandarmerii w Opatówku. Po dwudniowym przesłuchaniu został przewieziony do więzienia w Kaliszu. Przesłuchaniom towarzyszyły tortury. Po dziesięciu dniach od aresztowania zmarł. Niemcy oskarżyli go o tajne nauczanie dzieci, o prowadzenie działalności politycznej i o to, że jest ukrywającym się księdzem katolickim. Znalazło to swój wyraz  w powiadomieniu skierowanym do rodziny "Zabrać swojego księdza. Przyjechać z trumną". Ponieważ grzebanie zmarłych w Chełmcach było zakazane pochowano go Godzieszach 2 sierpnia 1944 r. W pogrzebie wzięło udział bardzo wiele osób wśród których liczą grupę stanowili jego uczniowie. 25 marca 2001 r. relikwie błogosławionego Franciszka Stryjasa zostały umieszczone w katedrze w Kaliszu. Najwyższe świadectwo o Franciszku Stryjasie dał Ojciec Święty Jan Paweł II  podczas IV pielgrzymki do Ojczyzny w dniu 6 czerwca 1991 r. w przemówieniu do nauczycieli i katechetów w Katedrze Włocławskiej: Niedaleko stąd umęczony został polski patriota i syn Kościoła Franciszek Stryjas za nauczanie dzieci w prywatnych domach pacierza i katechizmu.

Ten sam papież ogłosił Franciszka Stryjasa błogosławionym wraz ze 107 męczennikami za wiarę w Warszawie w dniu 13 czerwca 1999 r.

Relikwie bł. Franciszka Stryjasa znajdują się w Katerdze         św. Mikołaja w Kaliszu

Arcybiskup Jan Gruszczyński
Arcybiskup Jan Gruszczyński

Arcybiskup

Jan Gruszczyński

urodził się w  1405 r. w Iwanowicach, zmarł w Krakowie. 8.10.1473 roku.Arcybiskup gnieźnieński, Prymas Polski, Wielki Kanclerz Koronny, przyjaciel króla Kazimierza Jagiellończyka. Najstarszy syn Jana z Gruszczyc (chorąży sieradzki, pan na Gorniewicach)  i Małgorzaty z Naramowic.Rodzeństwo: Mikołaj Kośmider herbu Poraj, starosta odolanowski, podstoli poznański, chorąży kaliski, kasztelan wieluński.Bartłomiej herbu Poraj, podkomorzy sieradzki, kasztelan kaliski, kasztelan gnieźnieński. Marcin herbu Poraj, doktor dekretów, kanonik gnieźnieński, kanonik włocławski, , proboszcz kruszwicki, scholastyk płocki, , kanonik krakowski, łęczycki i sandomierski.Andrzej h. Poraj, kanonik włocławski, archidiakon kaliski, kanonik gnieźnieński i poznański.Jan Gruszczyński studiował na Akademii Krakowskiej pracując jednocześnie w kancelarii królewskiej. Był  w orszaku króla Władysława Jagiellończyka, który udał się na Węgry w celu objęcia tronu. W Eger objął godność archidiakona. Król protegował go na probostwo w Sieradzu. Pracował również w kancelarii króla Kazimierza Jagiellończyka będąc jednym z współtwórców polityki centralizacyjnej. Został biskupem włocławskim wyświęconym w kościele Podwyższenia Krzyża Świętego w Kole, utrzymując ścisłe związki z antykrzyżackim Związkiem Pruskim stając się zwolennikiem  na polu zjednoczenia Prus z Polską. Otrzymał kanclerstwo koronne co uczyniło go kierownikiem polskiej polityki w czasie wojny trzynastoletniej. Został biskupem krakowskim i arcybiskupem gnieźnieńskim. Przeznaczył na cele wojny złote i srebrne wota kultowe ze skarbca archikatedry. Stał na czele polskiej delegacji do rokowań z Krzyżakami w Brześciu Kujawskim, a następnie pieczętował pokój zawarty z Krzyżakami w Toruniu. Prymas Gruszczyński dbał bardziej o dobra materialne niż duchowe i sprawami kościoła w ogóle się nie zajmował. Więcej . Zaciągał pożyczki, których nie oddawał, uprawiał nepotyzm i nie dbał o rozwój religijny ani duchowieństwa, ani wiernych. Na jego korzyść przemawia jednak wierna służba królowi i troska o dobro Ojczyzny. Rządy swe rozpoczął od mało trafnych decyzji. Nie czekając aż zwolni się miejsce w kapitule mianował swojego brata Andrzeja nadliczbowym kanonikiem gnieźnieńskim wyposażając go w dobra arcybiskupie. Zaciągnął dwa porządne długi z których jednego w ogóle nie spłacił. W Gnieźnie przebywał rzadko w pełnieniu powierzonych mu obowiązków wyręczając się oficjałami. Częściowo sparaliżowany złożył kanclerstwo , nie zerwał jednak bliskich kontaktów z królem, któremu nadal towarzyszył w licznych naradach i podróżach. Zmarł nagle w Krakowie i pochowany został nie  w katedrze gnieźnieńskiej jak podają niektóre źródła, ale w naszym parafialnym kościele przez swoich braci. W katedrze gnieźnieńskiej jego następca Jan Łaski poświęcił mu okazałą płytę nagrobną z czerwonego marmuru  - dzieło Jana Florentczyka z Ostrzyhomia. Jan Długosz pozostawił dość dokładny opis ostatnich chwil jego życia.  Zjechał on do Krakowa na prośbę Króla Kazimierza Jagiellończyka . (opis Długosza)

Kalendarium życia:

1405 – urodził się w Iwanowicach

1431 – podjął studia na Akademii Krakowskiej

1440 – towarzyszył Królowi Władysławowi Jagiellończykowi udającemu się na Węgry w celu objęcia tronu

1442 – protegowany przez króla na probostwo w Sieradzu

1444 – powrócił do Polski przywożąc instrukcje królewskie do zjazdu piotrkowskiego, oraz wezwał duchowieństwo do złożenia obediencji papieżowi Eugeniuszowi IV

1448 – mianowany biskupem kujawskim z woli króla wbrew nominatowi papieskiemu Lasockiemu

1451 – 1 grudzień  - konsekrowany na biskupa kujawsko – pomorskiego w Kole.

1452 – 3 X za zgodą kapituły katedralnej eryguje we Włocławku cech szewski i zatwierdza jego ustawy określając porządek życia religijnego w cechu oraz warunki przyjęcia mistrza – 14 groszy , oraz chcącego nauczyć się fachu  - 6 groszy i dwa wręby wosku przez 2 pierwsze lata na potrzeby cechu. Gwarantuje także pierwszeństwo sprzedaży obuwia na rynku miejskim przez braci cechowych.

1453  VIII– jeździł w poselstwie dla zawarcia układów ślubnych króla Kazimierza z Elżbietą Rakuszanką

1454 – otrzymał kanclerstwo koronne

1454 XI – wprowadził królową do Krakowa i brał czynny udział w zaślubinach króla z Elżbietą

1454 – poparł wniosek Związku Pruskiego o inkorporację Prus do Królestwa Polskiego

1456 28 stycznia – po przyłączeniu Gdańska do Rzeczypospolitej w toku wojny trzynastoletniej ustanowił 6 parafii: Mariacką, św. Katarzyny, św. Jana, św. Piotra i Pawła, św. Bartłomieja i św. Barbary

1457 – prowadził układy z zaciężnymi Czechami, w sprawie wydania Polsce Malborka,

1459 – 4 sierpnia jako biskup włocławski i kanclerz państwa zamienił wieś biskupią Dźwierzchno z Wojciechem Krotoskim z Wielowsi na posiadłość Wierzbiczany w powiecie inowrocławskim.

1460-  roku ufundował tryptyk dla kościoła w Opatówku poświęcony Matce Bożej , którego autorem był prawdopodobnie mistrz zwany „małopolskim”, tryptyk znajduje się obecnie w muzeum narodowym w Warszawie

1460 – został przez króla wybrany biskupem krakowskim, wbrew kapitule i papieżowi

1462 – przyczynił się do zawarcia sojuszu z królem czeskim Jerzym z Podiebradu

1463 – 6 czerwca został biskupem krakowskim

1463- stał na czele polskiej delegacji do rokowań z Krzyżakami w Brześciu Kujawskim

1464 – 14 czerwca erygował parafię Niebylec

1464 – lipiec, został arcybiskupem metropolitą gnieźnieńskim

1464 – 14 lipca erygował nową parafię w Konieczkowej

1464 – 9 maja był prekonizowany

1465 – kwiecień odbył uroczysty wjazd do Gniezna

1465 -  przeznaczył środki finansowe na wojnę z Krzyżakami

1466 – 20 stycznia zwołał synod prowincjalny w Łęczycy głównie dla uchwalenia na wojnę podatków z dóbr kościelnych

1466 – 19 października był obecny przy zawieraniu z Krzyżakami pokoju w Toruniu

1467 – powołał za zgodą kapituły łowickiej , kolegium wikariuszy wieczystych i mansjonarzy przy Kolegiacie Łowickiej

1469 – częściowo sparaliżowany złożył kanclerstwo

1470 – wyjednał u papieża Pawła II zgodę na fundację klasztoru bernardynów w Łowiczu

1473  - 8 październik – zjechał na prośbę króla do Krakowa

Biografia abpa Gruszczyńskiego zaczerpnieta jest ze strony internetowej arch. gnieźnieńskiej

Fotografia pochodzi z książki P. Mrozowskiego „Poczet Arcybiskupów Gnieźnieńskich Prymasów Polski”

Wizerunek Arcybiskupa Jana Gruszczyńskiego (klęczącego obok św. Barbary patronki dobrej śmierci) umieszczony w lewym dolnym rogu obrazu "Misericordia Domini" w kościele w Iwanowicach (na dole widoczny herb Poraj).

TABLICA POŚWIĘCONA WIELKIEMU RODAKOWI  ARCYBISKUPOWI JANOWI GRUSZCZYŃSKIEMU

W NASZYM KOŚCIELE